Bestanden overzetten van een air-gapped of offline pc

Begin met de vraag die alles bepaalt

Een air gap is een bewuste beveiligingskeuze, geen toeval. Zoek, voordat u een tool kiest, uit wat er volgens uw organisatie van de machine af mag, en via welk kanaal. In gereguleerde omgevingen (kritieke infrastructuur onder NIS2, banken onder DORA, fabrieken die IEC 62443 volgen) geldt een gegevensstroom uit een geïsoleerd systeem doorgaans als een koppeling die moet worden goedgekeurd en gelogd, ongeacht het medium.

Kan niemand de overdracht goedkeuren, dan is het antwoord geen betere tool: dan verplaatst u het bestand niet. Elke methode hieronder gaat ervan uit dat u de inhoud mag verplaatsen.

1. Een USB-stick volgens het mediabeleid

De snelste en meest vertrouwde weg. Veel organisaties verbieden de USB-stick, of staan hem alleen toe met geregistreerde sticks, versleuteling en een scanstation, omdat verwisselbare media een bekende manier zijn waarop malware geïsoleerde netwerken bereikt. Biedt uw beleid een goedgekeurde USB-route, dan is dat voor grote volumes het juiste antwoord. Zie Bouraq vs USB-sticks.

2. Eenmalig beschrijfbare media: cd of dvd

Een eenmaal gebrande schijf kan daarna niet meer worden herschreven. Dat beperkt wat erop kan meereizen, en daarom verkiezen sommige securityteams hem boven USB. U hebt een brander op de offline pc nodig, schijfjes en iemand die ze bijhoudt; het past beter bij incidentele, gearchiveerde overdrachten dan bij dagelijks werk.

3. Een datadiode of een overdrachtskiosk

Een datadiode is hardware die gegevens maar in één richting laat stromen, tussen twee netwerken: gecertificeerd, snel en gebouwd voor machine-naar-machinestromen zoals historian-data. Een overdrachtskiosk of sluis (in het Frans: station blanche) scant verwisselbare media voordat ze binnenkomen of vertrekken. Beide zijn projecten op organisatieniveau: hardware, integratie en budgetten van duizenden euro's. Zie Bouraq vs datadiodes en kiosken.

4. Een foto van het scherm

Voor één foutmelding werkt het. Bij alles wat langer is, gaat er informatie verloren, is het onleesbaar voor OCR zodra het om code of een tabel gaat, staat het onversleuteld op de telefoon en laat het geen spoor na dat een securityteam kan controleren.

5. Gratis QR-code- en optische tools

Opensourcetools zoals libcimbar streamen bestanden als geanimeerde codes die een telefoon decodeert, veel sneller dan Bouraq. Ze zijn uitstekend voor iemand die zijn eigen bestanden op zijn eigen machine verplaatst. Een organisatie krijgt er geen account, geen spoor, geen goedkeuring en geen terugweg mee. Zie Bouraq vs gratis QR-tools.

6. Bouraq: versleutelde QR-codes naar een account, met registratie

Bouraq Prism, één HTML-bestand dat u op de offline pc opent, toont uw bestanden als QR-codes die met uw accountsleutel zijn versleuteld. Uw telefoon, of een webcam die u mag gebruiken, leest ze in naar uw ruimte, waar ze weer worden samengevoegd en met sha256 gecontroleerd. Elke overdracht hoort bij een account op naam en krijgt een tijdstempel. Wijzigingen komen terug via uw privé GitHub- of GitLab-repository of een USB-stick.

Het is trager dan een USB-stick (ongeveer 5 kB/s) en vraagt een camera die voor het scherm is toegestaan. Het is gemaakt voor de bestanden die mensen elke week verplaatsen: logs, resultaten, configuratie, codecontext, rapporten.

De zes opties naast elkaar

Wanneer Bouraq de juiste keuze is